laugardagur, desember 01, 2007

Ég elska Roxy Music svo mikið - ástæða 9269: Meðlimaskipanin er algert blandípoka.

Píkukítlarinn Bryan Ferry, smjörtillinn sá, einsog útriðið diskótekhúsgagn. Með kókaínblóð í lendum og kynlífsbrák á hvarmi. Æsilegt látbragð og munúðarfullt trítl um sviðsmyndina æsir kvendirnar svo uppúr ætlar að sjóða.

Trymbillinn: Uppreisnargjarn sonur útfararstjóra, með hárið og kvenlegar mjaðmirnar að vopni. Treyjan svo flegin að hálsmálið og buxnaklaufin eru einn og sami inngangurinn.

Strengjaspilarar hirtir úr TapaðFundið í þjónustumiðstöð sígaunahraðlestarinnar. Spilavítisræningi frá villta vestrinu puttar bassann á meðan Launbarn Einsteins og Leppalúða sólóar undir hári úr gamalli ullarkápu.

Saxófónblásarinn er óstöðvandi. Þetta uppfinningamenni möllettsins vaknaði eftir hvataferð til tungla Satúrnusar með illskæðan geimverukynsjúkdóm. Gigginu í myndverinu yrði ekki frestað, þannig að bestu satínbrókunum var smokrað utanyfir ógurleg kýlin sem þöktu fótleggina. Blástu, geimdrusla. Blástu.

Lengst til vinstri, hnappaknapinn Brian Eno. Að vana einsog kjúklingur með alnæmi.



Lagið líka tussuflott.
Roxy Music - 'Do The Strand' mp3

Engin ummæli: