Mayer Hawthorne er soul-söngvari frá Ann-Arbor, úthverfi Detroit. Hann gefur út hjá hinni virtu Stones Throw útgáfu, heimili Madlib, Aloe Blacc og fleiri snillinga í heimi Soul og Hip-Hop.
Hann var að ljúka við stuttskífu með coverlögum, sem hann hefur ákveðið að gefa ókeypis á internetið. Þetta er stórskemmtileg plata og ég mæli heilshugar með henni.
Uppáhaldið mitt af henni er töku-útgáfa af Don't Turn The Lights On, sem upphaflega var í flutningi Chromeo.
Góðvinur Breiðholts, Hjalti Jakobsson var að senda frá sér nýja útgáfu af forriti sínu, Peel. Forritið heldur utan um öll uppáhalds tónlistarbloggin þín, býður þér upp á að hlusta á að hlusta á alla tónlist á tónlistarbloggi eins og það væri iTunes playlisti, sækir sjálfvirkt tónlist ef þú villt, og margt annað sniðugt.
Nýja útgáfan af Peel inniheldur margar viðbætur og uppfærslur. Ég hef notað Peel 1.0 helling, og er mjög hrifinn, og er spenntur fyrir útgáfu 2.0. Forritið er einungis fyrir Mac.
Pedro Pilatus eru tveir upprennandi tónlistarmenn á menntaskólaaldri sem hafa verið að gera músík talsvert lengur en ungur aldur þeirra gefur til kynna.
Flair er nýtt lag frá þeim, og er búið að vera í ansi mikilli spilun hjá mér.
Soil & "PIMP" Sessions er japönsk 6 manna djass-sveit sem spila sína eigin útgáfu af djass sem þeir kalla "death jazz". Þeir risu til frægðar í Japan gegnum kraftmiklar framkomur á klúbbum Tokyo-borgar og var boðið að spila á stærstu útihátíð Japans, Fuji Rock Festival, árið 2003 meðan þeir höfðu ekki fengið samning við plötufyrirtæki en það þekkist varla. Það sem fylgdi í kjölfarið var svokallað "bidding war" hjá stærstu útgáfunum en á endanum skrifuðu þeir undir hjá Victor sem er eitt ef elstu og stærstu plötufyrirtækjunum í Japan.
Þeir gáfu út fyrstu plötuna sína "Pimpin'" næsta ár og svo fylgdu smáskífur og plötur með reglulegu millibili þar til plata með þeim komst í hendur á Gilles Peterson og þá fóru hjólin að snúast utan landsteina Japans og hann gaf út plötu þeirra "Pimp Master" í Evrópu síðla árs 2006.
Frá 2005 hafa þeir vanið komur sínar til Evrópu og túrað minnst einu sinni ári. Nú er komið að því að þeir eru að fara að kynna nýjustu plötu sína "6" í Evrópu og munu þeir því spila á tónleikum í Belgíu og á nokkrum stöðum um England. Hér eru dagsetningarnar, mæli hiklaust og ítrekað með því að þeir sem eru staddir í nágrenni við tónleikastaðina að sjá þá á tónleikum. Eitt besta tónleikaband sem ég veit um.
Hér er smá "taster" af við hverju er að búast, upptaka af tónleikum þeirra í London árið 2008 sem að Gilles Peterson setti upp á hlaðvarpið sitt fyrir túrinn þeirra í fyrra.
Hér hefur Pollyn tekið burt viðlagið (sem hefur alltaf farið pínulítið í taugarnar á mér. Þetta rím! Arg!) og gert letilegt sólskinslag úr erindunum. Alveg tilvalið í garðpartýið ef sólin lætur einhverntíman sjá sig.
Ég get fullyrt að þetta er eitt besta eitís mix sem ég hef heyrt. Enda ekta, þeas tekið upp á snældu í lok níunda áratugarins. Alveg klikkuð lög og kassettu-hiss undir öllu saman. Lesið söguna bakvið þetta í leiðinni, hún er stórskemmtileg.
Fékk sent lag frá Hauki vini mínum í hljómsveitinni Reykjavík! um daginn sem þeir gerðu með Mugison. Eftir að hafa nöldrað í honum í nokkra daga er hann loksins búinn að gefa eftir og leyfa mér að deila því með ykkur.
Nýtt æðislegt og þrusu sumarlegt lag frá Cee-Lo, fyrrum Goodie Mob meðlim og annar helmingur Gnarls Barkley. Tekið upp úr þætti Gilles Peterson en vonumst til að fá betri útgáfu í okkar hendur sem allra allra fyrst.
timber timbre er eins manns folk/rokk band frá Canada.þetta lag er frá þriðju plötu hans sem heitir Timbre timbre,ef þið fílið þetta lag,þá veldur platan ekki vonbrigðum,ótrúlega gott stöff.
Hann Alan Wilkis er alltaf að gera eitthvað sniðugt. Hann var að senda okkur þetta remix sem hann gerði fyrir White Hinterland. Fín músík fyrir aðfaranótt föstudags.
Þetta lag hefur heyrst meira í mínum húsum um helgina en fregnir af skýrslugosinu. Ég er alveg með þetta band á heilanum. Music Go Music heita þau og þau sækja innblástur í allt það sem var gott við seventís: ABBA, ELO, Fleetwood Mac og aðra guði poppsins. Sjón og heyrn eru sögu ríkari þannig að skoðið þetta líka æðislega myndband. Æ já og platan þeirra heitir Expressions, þau eru Kanadísk og þið ættuð að fylgast með þeim og kaupa plötur, boli og nælur frá þeim. Svona innilegt 70s homage þarf að styðja.
Ég hef verið skotinn í röddinni hennar Suzanne Vega síðan að ég var 7 ára. Ég bjó í gulri blokkarsamstæðu sem hét Studiegången eða stúdentagangar og það voru flestir þarna í massívum hippafíling. Í þessum sænska samvinnukúltúr var mikil samfélagsleg stemmning, og eitt af því sem fólkið gerði þarna var að halda bíósýningar fyrir börnin. Í kjallaraherbergi í rónablokkinni (sumsé einstaklingsíbúðirnar, þar sem fulla fólkið bjó), var herbergi sem notað var undir bíósýningar. Á undan sýningu á myndum eins og Ferris Bueller's Day Off spiluðu hippakonurnar sem héldu utan um þetta oft lög með Suzanne Vega og Tanita Tikaram, og þar festist fyrst lagið Luka í hausnum á mér. Það var ekki fyrr en mörgum árum seinna að ég áttaði mig á hvað lagið fjallaði um. Þegar ég var 12 ára kveikti ég á danstónlist, og eitt af fyrstu lögunum sem náðu mér í þeim geira var Tom's Diner með Suzanne Vega og DNA. Þegar ég var um tvítugt rakst ég á Best Of disk með henni í Skífunni, og ákvað að tékka á svona uppá djókið.
Þar uppgötvaði ég ótrúlegann heim laga, þar sem sakleysisleg en dapur röddin líður yfir ótrúlega fallegar melódíur, og textar sem síast inn, stækka og breytast með hverri hlustun. Hún er eiginlega meira skáld en tónlistarmaður, tónlistin farvegur fyrir texta sem ganga nær manni með hverri hlustun.
Lagið Caramel er eitt af þeim lögum með henni sem ég gríp í á daprari dögum. Lagið fjallar um söknuð, og að sleppa tökunum, og virðist hitta ótrúlega vel á einmitt núna.
Hérna er lag sem ég fékk sent fyrir 2 árum síðan. Mér fannst það fínt, og spáði svo ekkert meira í því. Svo var það að koma upp á random í iTunes hjá mér áðan, og ég finn mig knúinn til að hlusta á það aftur og aftur.
Lagið Stingray er einföld og falleg ítaló-elektró-skotin snilld, pínu angurvært en mestmegnis bara fallegt og rólegt. Hljómsveitin heitir Public Relations og samanstendur af elektrónískum pródúser sem kallar sig yfirleitt Frank Murder, og Gunnlaugi Lárussyni, gítarleikara Brain Police. Þetta er skrýtin samsetning utanaðfrá séð, en gengur svona rosalega vel upp þegar þú hlustar á músíkina.
Birgir Ísleifur Gunnarsson úr Motion Boys og fleiri böndum er farinn af stað með sólóverkefni sem hann kallar Last Boy. Hann er að gefa fyrsta singúlinn og er það gjöf sem heldur áfram að gefa. grípandi popphúkkar í hvívetna. Biggi heldur utan um þetta en honum til hjálpar eru Vera Sölvadóttir (raddir) og Þorbjörn Sigurðsson (bassi og auto-harp). Mixað af Stirmi Hauks. Flotterí!
Get A Room! gera bráðskemmtileg edit, hér er eitt þeirra. Smá eitís stuð í þessu. Þetta kemur út von bráðar á 12" í 500 eintökum hjá Small Time Cuts plötuútgáfunni, í kápu hannaðri af hinum rómaða Trevor Jackson (einnig þekktur undir tónlistarnafninu Playgroup). Þannig að þar hafiði það.
Guru var ein af mínum hetjum á unglingsárunum og bandið hans Gang Starr var mikið í vasadiskóinu. Guru fékk hjartaáfall í gær, ekki nema 43 ára gamall. Aðgerð á honum í nótt gekk vel að sögn samverkamanns hans DJ Premier en Guru er núna haldið sofandi í öndunarvél. Í guðs bænum sendum honum góða strauma og hlustum á smá Gang Starr.
Lagalisti: 1 - Robin Gibb - Farmer Ferdinand Hudson (intro) 2 - Zeus & Apollo -Nui Nui 3 - Frozen Silence - Childhood 4 - Bo Hansson - Lothlorien / Shadowfax 5 - David Axelrod - Sandy 6 - Black Sabbath - Planet Caravan 7 - Mantus - Jesus 8 - Pekka Pohjola - Sekoilu Seestyy 9 - Sven Libaek - Tatcherie 10 - Vince Guaraldi Trio - Christmas Time is Here 11 - Rabbitt - Gift of Love
All tracks are for discovery purposes only and are available for a limited amount of time.
If you like what you hear, please support the artists by purchasing their music.
If you are representing an artist and want a track removed,
let us know and it will be done.
We love to hear new music. Send all submissions here.
